Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7631 K.2023/182

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12/05/2016 tarihli iddianame ile müştekinin evinin önünde park halinde bulunan aracının düz kontak yapılmak suretiyle çalındığı ve aracın sanığın kullanımındayken yakalandığı iddiasıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2)... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/348 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde, hakkında verilen hükmü temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Müştekinin ikametinin önünde park halinde bulunan aracının düz kontak yapılmak suretiyle saat 03.30'da çalıştırılarak götürüldüğü ve aynı gün saat 03.50'de polislerce yapılan çalışmalarda müştekinin çalınan aracının sanığın kullanımındayken durdurulduğu ve sanığın yakalandığı tespit edilmiştir.

2.Dosya kapsamında yer alan 09.05.2016 tarihli tutanak içeriğine göre, bulunan çalıntı araçta yapılan incelemede aracın düz kontak şekilde çalındığı tespit edilmiştir.

3.Olay yeri inceleme raporunda, çalınan Kia marka kamyonetin kapılarında, kilitlerinde ve camlarında gözle görülür olumsuzluğun olmadığı, araç içinde düz kontak durumu olduğu belirlenmiştir.

4.Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde suçu ikrar ettiği tespit edilmiştir.

5.Mahkemece sanık hakkında ... 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas ve 2014/532 Karar sayılı 25.02.2016 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasına esas alınan ilam bakımından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır ilamının ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/131 Esas ve 2014/68 Karar sayılı 03.05.2016 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendi, 143 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2021 tarihli Tebliğnamesi'nde suçun gece vakti işlemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143 üncü maddesinin uygulanması bozma sebebi olarak belirtilmiş ise de; ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli kararında sanık hakkında 143 üncü maddenin uygulandığı anlaşıldığından bu sebeple bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

3. Şikayetçinin anlatımları, sanığın savunmaları ve olay yeri inceleme raporuna göre; sanığın, sokak üzerine park edilmiş aracın kapı, kilit ve camlarında herhangi bir zorlama belirtisi mevcut değil ise de, aracın düz kontak yapılmak suretiyle çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasında (h) bendinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca uygulama yapılarak sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/131 Esas ve 2014/68 Karar sayılı 03.05.2016 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, mahkemece ...

16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas ve 2014/532 Karar sayılı 25.02.2016 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasının esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak tekerrüre esas alınması gereken ...

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/131 Esas ve 2014/68 Karar sayılı ilamında, TCK'nın 58 inci maddesinin uygulanması nedeniyle, sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekmekte ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla müdafii huzurunda savunması alınmadan hüküm kurularak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3, 4 ve 5 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/348 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı ve tekerrür hükümleri açısından 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,