Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7804 K.2023/943

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2016 tarihli ve 2016/48003 soruşturma, 2016/18068 Esas, 2016/1032 iddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/1, 119/1-c, 31/3, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2016/202 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/2-h, 143/1, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 116/1-4, 119/1-c, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden suça sürüklenen çocuk ve yakalanamadığı için kimlik bilgileri tespit edilemeyen dava dışı suç arkadaşının, 06.03.2016 günü saat 20.30 sıralarında gece vakti, şikâyetçinin ikamet ettiği zemin kattaki eve, bahçeye açılan mutfak PVC doğrama kapıyı sert bir cisim ile zorlayarak açtıktan sonra girdikleri, evde çalmaya değer eşya aradıkları sırada şikâyetçinin geldiğini fark ederek evden herhangi bir eşya almadan dışarı çıktıkları ve çıktıkları yerde karşılaştıkları şikâyetçiye yakalanmama amacına yönelik yumruk vurarak kaçtıkları kabul edilmiştir.

2. Güngören İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 04.04.2016 tarihli ve 2016/94 sayılı ekspertiz raporunda, mutfak PVC iç yüzeyinden alınan parmak izinin, suça sürüklenen çocuğun sol işaret parmak izi ile aynı olduğu belirtilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında, uyuşturucu madde kullandığı için ne yaptığını bilmediğini, hatırlamadığını beyan ettiği, parmak izine ilişkin rapor Mahkemede kendisine okunduğunda, raporda ne deniyorsa öyle olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Şikayetçi ...'nın kovuşturma aşamasında alınan ifadesi dosyada mevcut olup Mahkemenin kabulü ile aynı yöndedir.

5. Mahkemece, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin ve hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 35/2. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içerisindeki ekspertiz raporu, suça sürüklenen çocuğun savunmasında rapor içeriğinin doğru olduğuna dair beyanı ve tüm dosya içeriğine göre eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR