Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7812 K.2023/567

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/339 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan ve bu hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan temyiz dışı sanık ...'a tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde bahse konu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki;

7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesinde.

“Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekmektedir.

Mezkûr hüküm gereği yapılan inceleme neticesinde; temyiz dışı sanık ...'ın, öncelikle en son bilinen adresi esas alınarak “MERNİS” ibaresine yer vermeden tebliğ yoluna gidilmeksizin, doğrudan bilinen son adresi ile aynı olan MERNİS adresine tebligat mazbatası üzerine “MERNİS” şerhi düşülerek tebliğ yoluna gidildiği saptanmıştır.