Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7846 K.2023/301

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.05.2016 tarihli ve 2016/652 Esas, 2016/650 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması ve 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/467 Esas, 2016/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarında kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığa hırsızlık suçundan verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın yargılama sürecinde pişmanlığını dile getirdiğine ve samimi şekilde olayları anlattığına, müştekinin zararlarını karşılamak istediğine, müştekinin ise şikayetçi olmadığını belirttiğine, suça konu malın değerinin az olması durumunun değerlendirmede dikkate alınmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile yaşlarının küçük olması nedeniyle yargılamaları ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, olay günü saat 01.00 sıralarında ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi No:... sayılı adreste bulunan, mağdur ... tarafından işletilen ... Playstation isimli iş yerinin önünde bulunan boks makinasının yanına geldikleri, boks makinasının içinde bulunan bozuk paraları almak için boks makinasının arkasında bulunan kapağı eğmek suretiyle açtıkları, içinden yaklaşık 300,00 TL para çaldıkları ve sanığın suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın pişmanlığı ve mağdurun zararını gidermek istemesi nedeniyle mahkemece sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle cezada indirim yapılmış olması, mağdura ait iş yeri önündeki boks makinesi içinden çalınan 300,00 TL'nin değerinin az kabul edilemeyeceği ve sanığın da suçunu ikrar etmiş olması nedenleriyle hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR