Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7877 K.2023/1104

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.04.2016 tarih, 2016/4551 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında katılanın aracının camını kırarak laptop çalması şeklindeki eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 151/1, 53/1, 58, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/323 Esas, 2016/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğine; mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğine; ortak hüküm olarak ise TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsadereye ve imhaya karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılanın gündüz saatlerinde kilitleyerek park ettiği aracının camını kırarak içinden laptopu aldığı, olayı gören tanık ... tarafından polise haber verildiği, kesintisiz takip sonucu sanığın polisler tarafından yakalandığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık savunmasında suçlamayı ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin ise infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR