Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7943 K.2023/415

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli 2016/254 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 62 ve 53/1. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 62 ve 53/1. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin hakkında verilen kararın yeniden incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın olay tarihi olan 03.09.2015 günü gündüz vakti saat 11:00- 12:00 sıralarında müşteki ...'ın oturduğu binanın altındaki depoya girerek, depoda bulunan üzerinde jantları takılı olan müştekiye ait 4 adet araba lastiğini alarak dışarı çıkardığı, daha sonra arkadaşına ait bir arabaya yükleyerek götürdüğü, bilahare açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği bir hurdacıya 600,00 - 700,00 TL karşılığında sattığı, kamera kaydından yapılan tespit üzerine yakalandığı ve suçunu ikrar ettiği, zararı karşılamadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

V. KARAR