Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8004 K.2023/617

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

2016/216 iddianame numaralı 06.04.2016 tarihli iddianame ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35, 58, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/268 Esas, 2016/595 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 35, 58, 53, 63 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrerliğe, mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebinin, beraat etmesi gerektiğine ve kurulan hükümde lehe maddelerin uygulanmasına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın ... Camii şadırvanında abdest alırken iç cebinde 2.670,00 TL bulunan ceketini duvara astığı, bu sırada orada bulunan sanığın hareketlerinden şüphelenen katılanın ceketin cebine baktığında suça konu parasını bulamaması üzerine hemen akabinde biraz ilerideki sanığı yakaladığı, katılanın "Polis", "Paramı ver" diye bağırması akabinde sanığın suça konu 2.670,00 TL'yi gömlek cebinden çıkararak katılana verip kaçtığı, bu sırada sivil polislerin çok kısa bir süre sonra gelerek sanığı sokak arasında yakaladıkları, katılanın aşamalardaki beyanları, yakalama tutanağı, sanığın aşamalardaki tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamı ile sabit görüldüğünden sanığın hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın suçlamaya konu eylemi tevilli ikrar ettiği tespit edilmiş, adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Sanığın temyiz sebepleri yönünden yapılan inceleme sonucu tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından işlendiği; kurulan hükümde "Sanığın daha önceden kasıtlı suçlardan mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine, seçenek yaptırımların uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesinden uygulama yapıldığı anlaşılmakla sanığın anılan temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) Katılanın ... Camii şadırvanında abdest alırken duvara astığı ceketinin cebinde bulunan parayı sanığın gündüz vakti çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu paranın çalınmaya teşebbüs edildiği yerin olay tarihi itibarıyla bina vasfında veya bir binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yerin bina veya binanın eklentisi niteliğinde bir yer olduğunun tespiti halinde eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35 maddelerinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Kabule göre de;

C) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

D) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR