Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8199 K.2023/822

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarihli ve 2015/2503 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.a, 35, 265/1, 53 ve 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2-... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/502 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında beraat hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- Sanığın kalabalık bir grubun kovalaması neticesinde mağdur ve Şikayetçi polislerin bulunduğu ekip otosuna sığındığı, kendisini kovalayan gruba karşı kendisini korumak amacıyla ekip otosundaki silahı almaya çalıştığı, ancak suç işleme kastının bulunmadığı mahkemece kabul edilmiştir. 2- Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmemiştir. 3- Şikâyetçi ve mağdur beyanlarında, sanığın kalabalık bir gruptan kaçtığını, ekip aracının kapısını açarak araca bindiğini, ancak grubun araca binen sanığa saldırmaya çalıştığını, bu esnada aracın ön kısmında oturan sanığın arka kısma uzanarak arka koltukta bulunan silahı almaya çalıştığını, ancak durumu fark edip engel olmaya çalıştıklarını ifade etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın kalabalık bir gruptan kaçtığı, ekip aracına bindiği halde şahısların kendisine saldırmaya devam ettiğini görmesi üzerine dava konusu eylemlerde bulunduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemenin oluşa ilişkin kabulü ve uygulamasında bir isabetsizlik tespit edilmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR