Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8242 K.2023/797

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarihli, 2014/9879 Soruşturma numaralı iddianamesi ile, sanığın, şikâyetçinin evine gece sayılan saat 03.40 sıralarında açık camdan girdiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır. 2.... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2015/220 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile, sanığın, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4., 62., 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık gece sayılan saat 03.40 sıralarında, daha önceden aralarında gönül ilişkisi bulunan şikâyetçinin kızı tanık ... ile telefon görüşmesi yaptığı, tanığın telefonda ağlaması üzerine tanığın şikâyetçi ile birlikte kaldığı eve alt kattaki korkuluklara basarak tırmandığı ve tanığın odası olarak bildiği camı iterek açtığı, bu sırada odada uyumakta olan şikâyetçinin torunlarının bağırması üzerine şikâyetçinin odaya geldiği, sanığın da pencereden atlayıp uzaklaştığı anlaşılmış, sanık atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçi, tanık ve sanığın aşamalarda alınan ayrıntılı ve istikrarlı ifadeleri nazara alındığında mahkemenin atılı suçun sübutuna ilişkin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında, uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde eklenmesi mümkün yazım hatası kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR