Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8262 K.2023/2738

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2015 tarihli ve 2015/61 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, katılanların iş yerine gelip sopa ile katılanları kasten yaraladığı ve iş yerinin camını kırması şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 116/4, 119/1-c, 151, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/23 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 116/2, 119/1-c, 151/1, 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 kez 9 ay hapis, bir kez 18 ay hapis, bir kez 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın katılanların iş yerine gelip sopa ile katılanları yaraladığı, iş yerinin camlarını kırdığı dosya içerisindeki mevcut deliller ile sabit olduğundan sanığın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2007 kesinleşme tarihli, 2005/157 Esas, 2005/76 Karar sayılı ilâmında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, katılana ait iş yerinin suç saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mala Zarar Verme ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli, 2015/23 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2007 kesinleşme tarihli, 2005/157 Esas, 2005/76 Karar sayılı ilâmındaki,

aynı Kanun'un 149/1-a-c maddeleri gereğince verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden