Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8302 K.2023/1056

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.02.2016 tarihli ve 2016/13775 Soruşturma, 2016/4949 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.h.2, 143 ve 35; ... yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/4; 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/186 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Hırsızlık suçundan, malın değerinin az olması sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, ... yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/2-4, 62/1, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebebi; ... yeri dokunulmazlığı ihlali suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasını temyiz etme iradesinden ibarettir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında ... yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, sanığın olay tarihinden önce .mahallesi . caddesi üzerindeki .isimli pasaj içerisinde faaliyette bulunan barda bir süre çalıştığı, daha sonra işten ayrıldığı, 20.02.2016 tarihinde sanığın gündüz saatlerinde pasaj içerisine girdiği, pasaj içerisinde saklandıktan sonra pasaj içerisindeki şikâyetçiye ait ticari faliyetinde sürdürüldüğü depo olan işyerine kilitli olmayan kapısını açmak suretiyle gece saat 22:58 sıralarında girerek 20,00 TL değerinde bulunan bir çift bayan babet ayakkabıyı aldığı, daha sonra aynı pasaj içerisinde merdiven boşluğuna bıraktığı, tespit edilmiştir.

2. Kolluk tarafından 25.02.2016 tarihinde tanzim olunan CD İnceleme ve Tespit Tutanağına göre, pasaj içerisine bulunan kamera kayıtlarının çözümünün yapıldığı, 20.02.2016 günü saat 22.58 sıralarında bir erkek şahsın şikâyetçiye ait ayakkabı deposunun önüne geldiği, etrafı gözetledikten sonra depo içerisine girdiği, şahsın daha önce de kolluk tarafından tanınan sanık ... olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Sanığın atılı suçlamaları kabul ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suçun sübutuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; tüm dava dosyası kapsamı, Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen CD İnceleme ve Tespit Tutanağının içeriği, sanığın aşamalarda ikrar içeren ifadeleri, sanık müdafii gece kulübünün açık olduğunu ve suçun oluşmadığını savunmuş ise de sanığın, seyyar satıcı olan şikâyetçinin arada kalmak için de kullandığı ve sattığı ayakkabıların bulunduğu ve ticari faliyetini sürdürdüğü depoya girmesi karşısında, sanığın eylemi

sübuta ermekle, ... yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Diğer temyiz sebepleri yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR