Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8399 K.2023/1643

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.320,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden, Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden, Hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 10.03.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden