Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8495 K.2023/1164

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2014 tarihli ve 2014/3949 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/1021 Esas, 2016/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 21.10.2014 günü gece saat 01.30 sıralarında mağdur ... ile arkadaşı olan tanık ...'in birlikte ortak arkadaşları sanık ...'ın evine gittikleri, şahısların birlikte evde alkol aldıkları ve gece saat 02.00 sıralarında evden ayrıldıkları, mağdurun sanığın evine girerken boynunda asılı olarak taşıdığı ve içinde 5.000 Euro para ile çek ve senetlerin olduğu çantanın, sanığın evinden çıkarken yanında olmadığını farkettiği ve tekrar sanığın evine geri geldiği,

her ne kadar sanık mağdura çantanın kendisinde olmadığını söylemiş ise de, sanığın evinin bulunduğu siteyi gösterir kamera kayıtlarının incelenmesinde, sanığın olay günü mağdurun evden ayrılmasına müteakip evden elinde siyah bir poşet ile çıktığı, tanık ...'ye parayı bıraktığının tespit edildiği böylece sanığın hırsızlık suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık kolluktaki ifadesinde, alkolün etkisi ile bazı hususları hatırlamadığını beyan etmiş, mahkemede ise suçlamayı kabul etmemiştir. 3.21.10.2014 tarihli tutanağa göre, sanığın evinde arama yapıldığı esnada, mağdurun çöp bidonunda siyah poşet bularak kolluk ekibine teslim ettiği, sanığın ise paraları bıraktığı yeri kolluk ekibine söylemesi üzerine, paraların tanık ...'den alınarak mağdura teslim edildiği anlaşılmıştır. 4.Teslim-tesellüm tutanağına göre, eşya ve paralar ile yırtılmış olarak bulunan çekler mağdura teslim edilmiştir. 5. CD çözüm tutanağı, teslim-tesellüm tutanağı, sanığın adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Mağdurun çantasının çalınması olayı ile ilgili olarak.

21.10.2014 tarihli tutanağa göre, arama kararına istinaden sanığın evinde arama yapıldığı esnada, mağdurun çöp bidonunda aramaya konu eşyaları siyah poşet içerisinde bularak görevlilere teslim ettiği, sanığın ise mağdura ait paraları bıraktığı yeri kolluk ekibine söylemesi üzerine, görevlilerce paraların bahse konu yerden alınarak mağdura teslim edildiği, yine mağdurun mahkemedeki ifadesinde, çek ve senetlerin yırtılmış olduğunu beyan ettiği, teslim tesellüm tutanağında ise yedi adet çek yaprağının ortadan ikiye ayrılmış olarak mağdura teslim edildiğinin belirtildiği anlaşıldığından;

mağdurdan kısmî iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 168/2 maddesinin uygulanması,

2-Mağdurun, sanığın evine gece saat 01.27' de çanta ile girdiği, saat 02.04'te ise çanta olmadan çıktığının anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4- Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 168/2. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR