Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8510 K.2023/1189

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli ve 2016/1173 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin inşaatının önünde bulunan demirleri el arabasına yüklediği sırada fark edilmesi sonucunda polis ekiplerince yakalandığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35 ve 53. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/288 Esas, 2016/1039 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 35/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Sanık ... 09.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde, mahkemece tarafına verilen cezanın usûl ve yasaya aykırı olduğunu talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihi olan 23.02.2016’da gündüz vakti sayılan 15.25 sıralarında sanığın, şikâyetçiye ait olan inşaatın önünde bulunan toplam 300,00 TL tutarındaki demirleri alıp el arabasına yüklediği sırada tanık ...’ın olayı görüp, sanığı takip ederek polise haber verdiği ve sanığın yakalandığı, aşamalarda sanığın kendisine ismini bilmediği bir kişinin demirleri taşıtmak istediğini söylemesi üzerine taşımaya başladığı sırada yakalandığını savunduğu, bu sebeplerle mahkemece hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği belirlenmiştir. 2. 23.02.2016 tarihli Yakalama Tutanağı dosya içerinde mecuttur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın şikâyetçinin inşaat alanının önündeki demirleri çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR