Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8690 K.2023/2781

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında cinsel taciz suçundan neticeten hükmolunan 1.800,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.02.2016 tarihli ve 2016/1399 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın ikametine mobilya tamiri için geldiği sırada banyodaki çamaşır sepetinden katılana ait kullanılmış alt iç çamaşırını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/105 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; üzerine atılı suçu işlemediğine, katılanın soyut iddiası dışında cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, aksi hâlde suça konu eşyanın değerinin 5,00 TL olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, zararın karşılanması imkânının verilmediğine, müdafii yardımından faydalandırılmadığına, adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine, hiçbir indirim nedeninin uygulanmadığına, fazla ceza verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde bir eşya taşıma ve mobilya tamir işi nedeni ile katılanın evinde bulunduğu sırada katılanın izni ile evin banyo-tuvaletini kullandığı, banyodaki kirli çamaşırların bulunduğu sepet içerisinden katılana ait bir adet külot iç çamaşırını bulunduğu yerden alarak çaldığı, sanığın bu eylemi cinsel amaçlı olsa da hırsızlık suçunun unsurlarını taşıdığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı hırsızlık suçunu inkâr etmiş, savunmalarında katılanın evinin tuvaletini kullandığını ve katılana birkaç tane mesaj gönderdiğini beyan etmiştir. Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri, katılanın dosyaya sunduğu 2 sayfadan ibaret cep telefonu mesaj yazışma çıktıları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri ve dosyaya sunduğu cep telefonu mesajlaşma çıktılarındaki mesaj içerikleri, sanığın katılanın evinin banyosunu kullandığı ve katılana bir kaç mesaj attığına dair savunması ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suç tarihinde gündüz vakti katılanın ikametinden 1 adet 5,00 TL değerindeki alt iç çamaşırını çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu eşyanın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/105 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.