Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9022 K.2023/1975

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2015 tarihli, Esas No : 2015/3514, sayılı iddianamesi ile, suça sürüklenen çocukların katılana ait motosikleti çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.e.1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kocaeli Çocuk Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/435 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 31/3. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii 13.04.2016 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, 18.06.2016 tarihli dilekçesinde özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delilin bulunmadığını, çalınan eşyanın değeri ve suçun önemi dikkate alındığında alt hadden uzaklaşılmasını gerektirir bir durumun sözkonusu olmadığını ileri sürmüş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii 19.04.2016 tarihinde süre tutum talebinde bulunmuş, 17.06.2016 tarihli dilekçesinde ise isnad edilen suçlama ile suça sürüklenen çocuğun ilgisinin bulunmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılanın beyanı, bilirkişi raporu, parmak izi raporu, olay yeri inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocukların gündüz saatlerinde katılana ait, 1.500,00 TL değerindeki motosikleti park halinde bulunduğu yerden çaldıkları, motosiklete ait kaskın üzerinde suça sürüklenen çocuk ...'in parmak izinin tespit edildiği, olaydan 15-20 gün sonra suça konu motosikletin polisler tarafından hasarlı bir şekilde bulunarak katılana teslim edildiği,

yargılama devam ederken temyiz dışı suça sürüklenen suça sürüklenen çocuk ...'ın babası tarafından katılanın zararının bir kısmının tazmin edildiği, katılanın suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasına rıza göstermekle birlikte, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki şikâyetinin devam ettiği, hazırlık ve yargılama sırasında dinlenen tanıkların suça sürüklenen çocukları motosikleti ayrı ayrı kullanırken gördüklerini beyan ettikleri, her iki suça sürüklenen çocuğun benzer suçlardan devam etmekte olan yargılamalarının bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edildiği,

suça sürüklenen çocukların katılanın zararını gidermemeleri ve suça sürüklenen çocuk ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilâmlarının bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uygulanmayarak mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Tüm dava dosyası kapsamı, suça konu motosiklete ait kask üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğuna dair rapor, kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...'ın "Suça konu motosikleti ... ve ...'in kullandığını gördüm.

İkisi bu motosikleti ...-... tarafındaki bir evin kenarından aldıklarını söylemişlerdi" şeklindeki beyanı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçu kabul etmediği, tanık ...'ın suça konu motosikleti ... ve ...'ın çaldıklarını kendisine söylediklerine dair beyanı karşısında; soruşturma aşamasında beyanı alınan ...'ın, suça konu motosikleti, suça sürüklenen çocuğun kullandığına dair beyanı dışında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair, aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksini gösterir mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/345 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle Kocaeli Çocuk Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/345 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA,