Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9048 K.2023/1756

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2015 tarihli ve 2015/8078 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gündüz vakti kapı kilit göbeğini kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdiği katılana ait ikametten bilgisayar, takı seti ve kol saati çalmak suretiyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/737 Esas, 2016/810 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl, 9 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; atılı suçu işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; olaya ilişkin tutanaklar, parmak izi raporu ve tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay günü gündüz vakti kapı kilit göbeğini kırmak suretiyle rızaya aykırı olarak girdiği katılana ait ikametten bilgisayar, takı seti ve kol saati çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılan aşamalarda; olay günü 15.00- 16. 00 saatleri arasında gerçekleşen eylemler nedeniyle şikâyetçi olduğunu beyan etmiş; sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Olay yeri inceleme raporuna göre; ikametin kapı kilit göbeklerinin sökülmüş, yatak odasındaki bazanın açık ve karıştırılmış vaziyette olduğu belirlenmiştir.

4. 13.03.2015 tarihli ekspertiz raporu ile; ikametteki yatak odasında yere atılmış vaziyetteki ibaresiz karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığın sağ el orta parmak izi ile aynı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında 4 numaralı paragrafta belirtilen ekspertiz raporu içeriği, eylemin ikametin yatak odasında gerçekleşmiş oluşu, sanığın savunmaları ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemlerinin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR