Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9164 K.2023/2711

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2016 tarihli ve 2016/1782 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin evine girip, 3.500,00 ile 4.000,00 Türk lirası tutarında dizüstü bilgisayarları alması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53/1 ve 63. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun 'un 142/2-h, 62, 116/1, 64 ve 53/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 28.03.2016 ve 23.05.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığını, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 06.02.2016’da sanığın saat 20.0 sıralarında şikâyetçinin birinci kattaki evine balkona tırmanıp PVC kapısını açmak suretiyle girip, içeriden 3.000,00 ile 3.500,00 Türk lirası değerindeki dizüstü bilgisayarlarını aldığı, durumun polise bildirilmesi üzerine 08.02.2016’da otogarda yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanığın soruşturma evresinde suçlarını inkar ederken kovuşturma evresinde ikrar ettiği gibi 08.02.2016 tarihli Araştırma Tutanağı ve aynı tarihli Takdir-i Kıymet, Teşhis ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafii her ne kadar sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığını, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğini iddia etmiş ise de, mahkemece suçun işleniş biçimine ve delil durumuna göre yasal şartları oluşmadığından sanık hakkında başkaca artırım ve indirim nedenleri ile lehine olabilecek sair hükümlerin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,

suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede olumlu bir kanaatin oluşmaması ve ayrıca verilen cezanın miktarına göre yasal olarak mümkün olmaması sebebiyle sanığa verilen cezanın ertelenmesine takdiren yer olmadığına ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaate varılmamış olması ile sanığa verilen cezanın miktarına göre yasal olarak mümkün olmaması sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına karar verildiğinin açıklanmış

olması sebepleriyle sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; sanığın 09.03.2016 tarihli duruşmada şikâyetçinin evine saat 20.00 sıralarında girdiğinin ve suç tarihinde UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 19.27'de başlayıp, saat 06.58'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddeleri gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini sebebiyle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR