Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9177 K.2023/2752

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2013 tarihli ve 2013/1378 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılana ait iş yerinden 45,00 TL. para ve 4 ekmek çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2013/415 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 58, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.03.2021 tarihli ve 2-2016/320184 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkûmiyetin soyut delillere dayandığı, takdirî indirim maddesinin uygulanmadığı ve çalınan eşyanın değerinin düşük olması nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bir fırında tezgahtar olarak çalışan ..., 28.04.2013 günü saat 13:50 sıralarında iş yerinde iken sanığın iş yerine geldiği, dört tane ekmek almak istediği, ekmeklerin toplam 6,00 TL. olduğu ve sanığın önce 50,00 TL. uzattığı, daha sonra tezgahtara hitaben "...1,00 TL. vereyim sen bana 45,00 TL. para üstü ver..." dediği, bu esnada tezgahtara da sürekli sorular sorduğu, tezgahtarın 45,00 TL. para üstünü sanığa verdiği, sanığın ekmekler ve para üstü ile iş yerinden ayrıldığı, bir süre sonra kasayı kontrol eden tezgahtarın, sanıktan 50,00 TL. parayı hiç almadığını fark etmesi üzerine katılana ve polise haber verdiği,

kolluk tarafından iş yerine ait güvenlik kamera kayıtları izlendiğinde sanığın tespit edildiği, ayrıca tezgahtar ...'ün sanığı karakolda canlı olarak teşhis ettiği, sanığın ise alkollü olması nedeniyle olayı hatırlamadığını ve fakat kamera kayıtlarında görülen şahsın kendisi olduğunu beyan ettiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre, sanığın, katılana ait iş yerine geldiği, çalışan tezgahtara ekmek almak istediğini söylediği, ekmeklerin toplam 6,00 TL. olduğu ve sanığın önce 50,00 TL. uzattığı, daha sonra tezgahtara hitaben "...1,00 TL. vereyim sen bana 45,00 TL. para üstü ver..." dediği, bu esnada tezgahtara da sürekli sorular sorduğu, tezgahtarın 45,00 TL. para üstünü sanığa verdiği, ancak sanığın gerçekte 50,00 TL. parayı tezgahtara hiç vermediği, bu suretle hileli ve baskın davranışlarıyla tezgahtarı yanılgıya düşürerek 50,00 TL menfaat elde etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de; sanığın toplam 50,00 TL. menfaat elde ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR