Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9327 K.2023/3182

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Buldan Cumhuriyet Başsavcılığının, 02/03/2015 tarihli ve 2015/73 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında karşılıksız yaralanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 168/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın oturmakta olduğu evinde 21.12.2011 tarihinde görevlilerce yapılan kontrolde sanığın daha önce sökülen ve kendisine iade edilen sayacı takarak kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi üzerine durum tutanağa bağlanmış, sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, dinlenen tutanak mümzii tutanağı doğrulamış, mahkemece yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunun içeriğinden, sanığın suç tarihinde sayaç kaydetmeksizin elektrik kullandığının kaçak elektrik tutanağı, mahallinde yapılan keşif, tutanak mümzii beyanları, müşteki kurum yazıları ile anlaşılmakla,

sanığın daha önce sökülen ve kendisine iade edilen sayacı takmak şeklinde gerçekleşen eyleminin, elektrik enerjisini abonelik esasına göre sağlayan kurumun tüketim miktarını engelleyecek şekilde tüketmesine sebebiyet verdiği ve bu nedenle sanığın üzerine atılı karşılıksız yararlanma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilerek sanık hakkında hüküm kurulması uygun görülmüştür.

IV. GEREKÇE

6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 6352 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesine eklenen 5. fıkra uyarınca, zararın soruşturma tamamlanmadan önce tazmin edilmesi halinde kamu davası açılamayacağı, başka bir anlatımla zararın giderilmemesinin dava şartı olduğu dikkate alındığında, soruşturma aşamasında şüpheliye, belirlenen vergili ve cezasız zarar miktarını kamu davası açılmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde hakkında dava açılmayacağı da hatırlatılarak usulünce bildirimde bulunulup,

makul bir süre tanınması ve soruşturma aşamasında zararın tamamen tazmini halinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, tamamen tazmin edilmemesi halinde ise dava açılması gerekmektedir.

Ancak anılan şekilde soruşturma aşamasında kurum zararı bilirkişiye tespit ettirilmeden ve tespit ettirilse dahi usulünce bildirimde bulunulmadan sanık hakkında dava açılması halinde sanık kovuşturma aşamasında zararı tamamen giderirse, zarar soruşturma aşamasında giderilmiş gibi, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

ayrıca sanığın 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin 5. fıkrası hükmünden kaç kez yararlandığının denetimi açısından verilecek kararın 6352 sayılı Kanun’un 103. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 6. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca adli sicilde bunlara mahsus sisteme kaydının sağlanması gerekir.

Somut olayda; soruşturma aşamasında sanığa usulüne uygun bildirimde bulunulmaması ve sanığın kovuşturma aşamasında aldırılan 20.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda vergili ve cezasız olarak hesaplanan kurum zararını ödediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 168/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararına yönelik sanık temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı Kanun'un 168/5 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak DÜŞMESİNE,