Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9343 K.2023/3544

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2014 tarihli ve 2014/5878 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında gece vakti katılanın iş yerine iş yeri pencere demir korkuluğunun kesilmek suretiyle girilerek içeriden kasayı çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 116/2, 151/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2014/344 Esas, 2016/531 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 62, 116/2, 62, 151/1, 52. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 4 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık ... hakkında ayrıca 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 62, 116/2, 62, 151/1, 52. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz istemi hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir. 2.Sanık ...'nın temyiz istemi diğer sanıkların suç atma beyanlarına dayanılarak hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasına ilişkindir. 3.Sanık ... Aslantay'ın temyiz istemi cezanın hafiflemesi nedeniyle üzerine atılı suçları kabul ettiğini, suçu işlemediğini hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanıklar ... ve ...'ın kovuşturma evresindeki ikrarına göre saat 05.30'da gündüz vakti katılanın Sancaktar Mahallesi 1090. sokak üzerinde bulunan işyerine üst katındaki demir korkulukların kesilmek suretiyle girerek içeride bulunan çelik kasa ve kasa içerisindeki eşyaları çaldıklarının sanık ...'in aşamalarda değişmeyen ikrarına ve sanık ...'ın kovuşturma evresindeki anlatımlarına göre sabit olduğunun, sanık ...'nın suçlamaları kabul etmemiş ise de diğer sanıkların ikrara dayalı ve samimi görülen ve olay örgüsü ile uyuşan beyanları karşısında bu sanığın cezadan kurtulma amacına dayalı savunmasına itibar edilmeyerek sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği,

2.Sanık ...'in aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul ettiği, sanık ...'ın soruşturma evresinde tevil yoluyla kovuşturma evresinde ise üzerine atılı suçları kabul ettiği, sanık ...'nın kovuşturma evresinde alınan savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediği,

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Krokisi, Araştırma Tutanağı, 04.01.2014 tarihinde düzenlenen Tutanak, Olay ve Yakalama Tutanağı, Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünce düzenlenen Ekspertiz Raporu, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporunun dosya içinde bulunduğu,

4. Beraat eden ...'un suç tarihinde Kirvem Oto Kiralama sözleşmesi ile suçta kullanılan arabayı kiraladığına ve sanık ...'nın kefil olduğu sözleşmenin dosya içinde bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2012 tarihinde kesinleşen, 15.09.2013 tarihinde infaz olunan, 07.06.2012 tarihli ve 2011/479 Esas, 2012/493 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın tekerrüre esas alınabilecek başka sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Sanık ...'in ve sanık ...'ın aşamalarda alınan samimi beyanları, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporunda kasaların ele geçirildiği yerde elde edilen swap örneklerinin sanık ...'tan alınan kuru kan örneği ile uyumlu olduğunun tespiti, sanık ...'in aşamalarda alınan savunmalarında suçta kullandıkları aracı sanık ... Kam ile birlikte beraat eden sanık ...'tan kiraladıklarına ilişkin beyanının beraat eden ...'un aşamalarda alınan beyanları ile uyumlu olduğu, ...'un suç tarihinde Kirvem Oto Kiralama sözleşmesi ile suçta kullanılan arabayı kiraladığına ve sanık ...'nın kefil olduğu sözleşme incelendiğinde mahkemenin sanıkların mahkumiyetine dair kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR