Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9390 K.2023/3277

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kelkit Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2016 tarihli ve 2016/47 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin tamir dükkânına, şikâyetçinin içeride bulunmadığı bir zamanda girerek, dekupaj makinesi çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 116/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2 ve 116/2, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteği; soyut iddiaya dayanarak mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 145.maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın temyiz isteği, maddî vakıanın yeterince araştırılmadığına, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçiye ait işyerinden dekopaj makinesi çaldığı, kovuşturma aşamasında şikâyetçinin zararını tazmin ettiği, bu şekilde atılı suçun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, şikâyetçinin soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 18.01.2016 tarihli Yakalama ve Üst Arama Tutanağı, Araştırma Tutanağı ve aynı tarihli Olay, Rıza ile İnceleme ve Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Hırsızlık Suçu Yönünden;

Olay günü şikâyetçinin, tamir dükkanından kısa süreliğine ayrıldığı, sanığın bu sırada açık kapıdan girerek masada duran dekopaj makinesini aldığı, sanığın, suça konu makineyi önceden tanıdığı şikâyetçinin dükkanından aldığını, işini yaptıktan sonra iade edeceğini ancak makine arızalanınca tanık Z.P.'ye verdiğini, hırsızlık kastı ile hareket etmediğini savunması, tanık Z.P.'nin savunmayı doğrulamaması, sanığın kovuşturma aşamasında şikâyetçinin zararını tazmin etmesi karşısında, Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafînin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden; Sanık ve sanık müdafînin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, katılana ait iş yerinin suç saatinde açık olduğu, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

B.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,