Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9403 K.2023/1738

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların 2015 yılı ocak ayından Eylül ayına kadar birden çok kez mağdurun iş yerinden zeytinyağı çaldıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Ayvalık (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/545 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1, 168/2-4, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafii süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında mağdura ait zeytinyağı işletmesinden birden fazla kez zeytinyağı çaldıkları, sanıkların atılı suçlamayı kabul ettikleri, zararın miktarı ile giderildiği tarih hususunda ihtilaf olduğundan ve zararın bir kısmının soruşturma aşamasında giderildiği ve mağdurun kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında ve mahkeme huzurundaki 24.02.2016 tarihli beyanında zararının tamamen giderildiğini ve taraflarla anlaşmış olduklarını beyan ettiği, 04.05.2016 tarihli celsede ise toplam zararının 400.000 TL olduğunu ve kısım kısım giderilmiş olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

3. Dosya arasında bulunan ve sanıklar tarafından imzalanmış olan belgeler ile taraflar arasında zararın giderimine ilişkin anlaşma sağlanmış olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Mağdur ...

04.05.2016 tarihli celsede zarar miktarının 400.000,00 TL olduğunu ve bir kısmının iddianame tarihinden önce, bir kısmının iddianame tarihinden sonra giderildiğini beyan etmiş ve bu beyana istinaden sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4 maddeleri tatbik edilmiş ise de mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında ve mahkeme huzurundaki 24.02.2016 tarihli beyanlarında zararının tamamen giderildiğini ve taraflarla anlaşmış olduklarını ifade ettiği, bunun yanısıra dosya içerisinde bulunan 01.10.2015,

30.09.2015 ve 28.09.2015 tarihli belge içeriklerine göre sanıkların suçtan kaynaklanan zararın giderilmesi amacıyla mağdur lehine 2 adet 200.000,00 TL değerinde senet verdikleri, yine dosya arasında bulunan tapu kayıtlarına göre sanık ...'in adına kayıtlı taşınmazı 01.10.2015 tarihinde mağdura devrettiği,

kovuşturma aşamasının 31.12.2015 tarihli iddianame kabul kararı ile başlamış olduğu dikkate alındığında mağdurun zararının tamamının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından sanıklar hakkında doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve kabule göre uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi yerine 168/2. maddesi olarak gösterilmesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR