Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9438 K.2023/3594

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2015 tarihli ve 2015/15153 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın suç tarihinde konuşma yapma bahanesiyle katılandan cep telefonunu istediği, telefonu alan sanığın telefonla kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı karar verildiği, kararda adı geçen kişiye yardım amacıyla telefonu sattığı, Mahkemece aksinin kabulü halinde dahi sabıka kaydı olmadığından verilen cezanın denetimli serbestlik veya ertelenmesinin gerektiği, lehine herhangi bir hüküm kurulmadığı ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde yanında bulunan iki kişi ile birlikte katılanın yanına giderek yardımcı olma bahanesiyle telefonu ile ailesini arayacaklarını belirttikleri, bu sırada sanığın katılan ile konuşarak dikkatini dağıttığı ve sanığın yanındaki diğer şahısların katılanın cep telefonu ve cüzdanını alarak kaçtıkları, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında hırsızlık suçunu inkar etmiş,... isimli bir arkadaşına yardım etme amacıyla suça konu cep telefonunun satışını yaptığını beyan etmiştir. Katılan kovuşturma aşamasında alınan ifadesi sırasında sanığı fotoğrafından kesin olarak teşhis etmiştir. Katılanın ve tanıklar B.A., E.P., H.T.'nin ifadeleri ve suça konu cep telefonunun suç tarihinden sonra kullanım bilgilerine ilişkin TİB'den getirtilen kayıtlar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın açık kimlik bilgilerini bildirmediği bir arkadaşına yardım etme amacıyla suça konu cep telefonunu sattığına dair savunması, katılanın sanığı fotoğrafından kesin olarak teşhis etmesi, dosya içerisindeki katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya içeriğinden, sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu, kararda erteleme ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamasına dair yeterli gerekçenin gösterildiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın suç tarihinde yanında açık kimlik bilgileri bilinmeyen başka kişilerle birlikte katılana yardımcı olmak bahanesiyle yanına geldikleri, sanığın alkollü olan katılana yaklaşarak katılana farkettirmeden ceketinin cebindeki cüzdanı çaldığı, sanığın yanındaki diğer şahıslardan birinin de katılandan görüşme yapma bahanesi ile cep telefonunu istediği, katılanın da telefonu verdiği, daha sonra sanık ve yanındaki kişilerin cep telefonu ile birlikte olay yerinden kaçtıklarının anlaşıldığı olayda, katılana ait cüzdanın katılanın üzerinden çalınması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.22 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e. maddesine göre gecenin saat 18.22’de başladığı, katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, eylemin suç tarihinde saat 19.30 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR