Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9462 K.2023/3090

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.07.2015 tarihli ve 2015/14384 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında abone olmaksızın bina ana hat kolonuna çeşme takarak kaçak su kullanması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri gereğince karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/585 Karar sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 168/5, 62 ve 51. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 01.08.2016 tarihli temyiz dilekçesinde, karşılıksız yararlanma suçundan almış olduğu cezayı temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 14.06.2013’te sanık hakkında abone olmaksızın bina ana hat kolonuna çeşme takmak suretiyle kaçak su kullandığından bahisle tutanak tutulup, dava açıldığı, sanığın aşamalarda sayacın bozulması sebebiyle yeni sayaç alıp, taktırdığını savunduğu ve kurumun tespit ettiği zararı dava açıldıktan sonra ödediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda suçunu inkâr etmiştir. 14.06.2013 tarihli Kaçak Su Zabıt Varakası dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilip usûlüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi hâlinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen

karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak, somut olayda da bu açıklamalar ışığında sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamış olması, kovuşturma aşamasında da bilirkişiden rapor aldırılmaması ve gerekli ihtaratın da yapılmaması karşısında, belirtilen şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması sebepleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR