Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9478 K.2023/18059

Sanığın, hakaret suçundan, hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, 2. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi suç işlemediğine, katılan tarafından tutulan tutanağın gerçeği yansıtmadığına, katılan ve tanık K.G.'nin beyanlarının kendi savunmasına üstün tutulmasına dair mahkemenin gerekçesinin hatalı olup kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, .... isimli maden şirketinde işçi olarak çalıştığı, şirketin faaliyetinin Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Eskişehir İl Müdürlüğünce durdurulup mühürlendiği, söz konusu şirketin faaliyette bulunduğuna dair gelen ihbarlar üzerine denetim maksatlı müdürlükte çevre mühendisi olarak görev yapan katılanın, yanında tanıklar K.G. ve B.I. ile birlikte iş yerine gittikleri, katılanın iş yerinde faaliyette bulunulduğunu görmesi üzerine tutanak tutmaya başladığı ve söz konusu faaliyetin tespiti için tesisteki kamyonda inşaat atığı olup olmadığınına bakmak amacıyla kamyonun üzerine çıktığı, bu durumu fark eden sanığın,

katılana doğru taş attığı ve yanına gidip, kolundan tutup katılanı kamyondan aşağıya indirdiği olayda; sanığın cebir kullanmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, hakkında kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın temyiz istemi yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sair yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun silahtan sayılan taş parçasıyla işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezanın eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR