Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9463 K.2023/3477

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/353 Esas, 2016/689 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/353 Esas, 2016/689 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/353 Esas, 2016/689 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca kurulan “2.000,00 Türk lirası” adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,