Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9471 K.2023/1972

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2016 tarihli ve Esas No: 2016/8515, sayılı iddianamesi ile, sanıkların işçi olarak çalıştıkları işyerinde bulunan punto kaynak makinasının içerisindeki bakır sargıları çalmak isterken yakalandıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h, 143/1, 35/1-2 ve 53/1-2-3 maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Sanıklar hakkında Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/412 Esas, 2016/576 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35, 62 , 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... temyiz dilekçesinde özetle; hırsızlık olayı gerçekleşmediği gibi şikâyetçinin zararının da bulunmadığını, şikâyetinden vazgeçtiğini, beraat etmesi, cezanın ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğini, sanıklar ... ve ... müdafii temyiz dilekçesinde özetle; sanıkların suça katıldığına dair bir delil bulunmadığını, diğer sanıkların da bu yönde beyanlarının bulunmadığını, fabrika içerisindeki bir eşyanın taşınmasının suç oluşturmayacağını ileri sürmüş, sanık ... müdafii ise 18.07.2016 havale tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçiye ait ... isimli fabrikada işçi olarak çalışan sanıklar, 18.06.2016 tarihinde geceleyin saat 03.30 sıralarında fabrikanın içinde yer alan punto kaynak makinasının içerisindeki bakır sargıları söküp, sanıklardan ...'in aracının bagajına el arabası ile taşıyarak yükledikleri sırada, bakır sargıların ağırlığından dolayı aracın bagajının yere doğru çöktüğünü gören ve önceden de sanıkların hareketlerinden şüphe eden aynı yerde çalışan tanık ...'nun sanık ...'i çağırarak aracın bagajının kapağını açmasını istediği ve bagaj kapağı açıldığında bakır sargıları görerek durumu fabrika sahibi şikâyetçiye bildirdiği kabul edilerek Mahkemece,

sanıkların hırsızlığa teşebbüs eylemini gece vakti gerçekleştirmeleri nedeniyle tayin edilen cezalarından 5237 sayılı Kanun'un 143/1 maddesi uyarınca artırım yapılmış, sanıkların eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından aynı Kanun'un 35/1-2 maddesi uyarınca meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınarak tayin edilen cezalardan taktiren 1/2 oranında indirim yapılmış, sanıkların duruşmalardaki iyi halleri lehlerine indirim nedeni kabul edilerek tayin edilen cezalarından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tüm dava dosyası kapsamı, sanıklar ... ve ...'in ikrarları, sanık ...'in soruşturma aşamasında işleri bittiğinde üçünün bu malzemeleri hurdacıya satarak paylaşacaklarını söylemesi,

tanık ...'nun soruşturma aşamasındaki 18.06.2016 tarihli beyanında her üç sanığın da hareketlerinden şüphelenerek aracın bagajını açmalarını istediğini söylemesi karşısında, olaydan habersiz olduğunu beyan eden sanık ... hakkında da mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanıklar hakkında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı, sanıklara tayin edilen ceza miktarı nazara alındığında, sanıklar hakkında aynı 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 52. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yasal imkân bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR