Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9615 K.2023/3209

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli ve 2015/5331 Esas No.lu iddianamesi ile, katılanın işlettiği ... isimli iş yerinde malların sayımı sırasında eksik çıkan 13 çuval perdenin bu iş yerinde çalışan sanıklar tarafından çalınması şeklindeki eylemleri nedeniyle, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.04.2016 tarihli ve 2015/272 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile, sanık ...'ın ise aynı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, hükümleri temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların katılana ait iş yerinde bulunan 1.900 m. perdeyi (10 çuval) araca yükleyip, haklarında ek takipsizlik kararı verilen Bektaş Tiftik ve ... isimli şahıslara sattıkları, bu durumun katılan tarafından iş yerinde yapılan sayım sırasında tespit edildiği, sanıklarında savunmalarında açıkça samimi bir şekilde suçu kabul ettikleri, zararı gidermek istediklerini beyan ettikleri, sanıklardan ...'in katılanın zararını kısmen giderdiği, Yılmaz'ın zarara karşılık katılana herhangi bir iade veya ödemede bulunmadığı, katılanın sanık ... yönünden kısmi iade nedeni ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat gösterdiği ve bu nedenle sadece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği Yerel mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanıklar suçu ikrar etmişlerdir.

3.Sanıklardan ..., katılana ait iş yerinde "depoculuk işi" yapmakta olup, katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında sanıkların yanında çalışan elemanlar olduğunu, sanık ...'in sadece şoförlük işi ile uğraştığını, kesinlikle pazarlama yapmadığını söylemiş iken, sanık ...'ın işinin kapsamı konusunda başkaca bir beyanda bulunmamıştır.

4. Sanık ..., UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, 20.04.2022 tarihinde vefat etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanıkların ikrarı, katılan beyanı karşısında sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ...'ın, sanığın, katılana ait iş yerinde "depoculuk işi" yaptığını bildirmesi anlaşılması karşısında; katılandan suç tarihi itibariyle sanığın katılanın iş yerinde hangi işle uğraştığı suça konu malzemelerin tamamının ya da bir kısmının sanığa görevi gereği tevdi ve teslim edilmiş olup olmadığı sorulup, sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür,

2. Sanık ...'ın, UYAP'tan temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.04.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V.KARAR