Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9643 K.2023/3400

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/9343 Esas No'lu 27.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, aynı binada fakat farklı dairelerde ikamet eden şikâyetçilerin apartmanına gece vakti tek başına girerek, şikâyetçilerin dairelerinin önlerinde bulunan suça konu ayakkabıları çaldığından bahisle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53, 58. maddelerinden; 116/1, 53, 58. maddelerinden ise 3 kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2016/495 Esas, 2016/703 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 145, 62; 116/4, 62. maddelerinden sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis cezaları (3 kez); 10 ay hapis cezası (1 kez) ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden hak yoksunluklarına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve aynı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsuba karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, "cezalarda alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna, cezaların fazla tayin edildiğine, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilmesi gereken nedenlere" yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; sanığın, aynı binada fakat farklı dairelerde ikamet eden şikâyetçilerin apartmanına gece vakti tek başına girerek, şikâyetçi...'nin dairesinin önündeki 70,00 TL değerindeki bir çift ayakkabıyı; şikâyetçi ...'nin dairesinin önündeki 100,00 TL değerindeki iki çift ayakkabıyı; şikâyetçi ...'in dairesinin önündeki 90,00 TL değerindeki bir çift ayakkabıyı çaldığı, bu şekilde atılı suçların işlendiğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Sanığın ikrarı, şikâyetçinin ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur.

C) 21.06.2016 tarihli CD İnceleme ve Tespit Tutanağı ile 20.05.2016 tarihli Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A) Kurulan hükümlerde cezaların alt sınırdan hükmedildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin anılan sebebe yönelik temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B) Dosya içerisinde bulunan 21.06.2016 tarihli CD İnceleme ve Tespit Tutanağı'ndan (kamera saatinin güncel saatten 1 saat geri olduğunun tespiti de dikkate alındığında) suçların 19.05.2016 günü saat 20.33'de işlendiği UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin saat 19.50’de battığı, dolayısıyla gecenin saat 20.50’de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan suçlardan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve143. maddelerinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

C) Suçların 19.05.2016 tarihinde işlenmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suçlar tarihinin 20.05.2016 olarak yazılması hukuka aykırılık teşkil etmektedir.

V. KARAR