Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9685 K.2023/3456

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2015 tarihli ve 2015/3066 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, gece vakti Küçükçalık isimli tekstil firmasına girerek şikâyetçilere ait muhtelif eşyaları çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43/2, 116/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/7 Esas, 2016/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler ...,... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis, şükâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 145, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun’un 116/2, 62 ve 63. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm hükümler yönünden 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğini, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, gece vakti, daha önceden kısa süre işçi olarak çalıştığı tekstil firmasına gelerek şikâyetçilere ait bir kısım eşyayı şahsi kullanımlarında olan dolaplarından çaldığı, suçlamayı ikrar ettiği, şikâyetçilerden ...,... ve ...'ın zararlarını soruşturma aşamasında giderdiği, şikâyetçi ...'ün zararını gidermediği ancak suça konu eşyanın maddi değerinin az olduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Olay yeri tutanağı, sanığın suçlamayı ikrar ettiği savunması, tanık beyanları ve ATM kamera görüntüleri dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1-Şikâyetçi ...'ün dolabından 3 adet maaş kartı ve nüfus cüzdanının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; Daire kararları uyarınca, nüfus cüzdanı, ehliyet, pasaport, sınav belgesi, araç plakası, kredi ya da bankamatik kartı ve benzeri şeyler hırsızlık suçunun konusu olduğu takdirde, fiziki (maddi) değer dışında, bunların yeniden temini için şikâyetçi tarafından harcanacak olan emek ve mesai göz önüne alınarak değer azlığı indirimi uygulanmayacağı görüşünün benimsendiği dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığı halde sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde anılan madde hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR