Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9712 K.2023/3016

Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2015 tarihli ve 2015/15336 Esas no.lu iddianamesi ile, etüt merkezi aylık ders süreleri konusunda çıkan tartışmada sanık ...'nun katılanı yaraladığı, sanığın katılanın zilyedine geçmiş olan 250,00 TL parayı masanın üzerinden alarak hırsızlık suçunu işlediği ve iş yerini terk etmesi istendiği hâlde ayrılmadığı gerekçesiyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 116/2, 86/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/695 Esas, 2016/433 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nun etüt merkezi müdürü olduğu, sanık ...'nun oğlunun bu etüt merkezinde kurs gördüğü, ücret ödemek için gelen sanık ... ile katılan arasında aylık ders süreleri konusunda tartışma çıktığı, sanık ... hakkında basit yaralama, işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme ve hırsızlık suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın suçu kabul etmeyen savunması, dosya kapsamı, doktor raporu da dikkate alındığında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine yönelik olarak mahkûmiyetini gerektirecek derecede her türlü kuşkudan uzak, somut ve inandırıcı delillerin elde edilememesi nedeniyle atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, katılanın adli sağlık raporunda vücudunda bir yaralanma olduğuna dair belirleme yapılmadığı, katılanın kendi lehine delil olarak kullanabileceği etüt merkezinin kamera görüntüleri mahkemece istenildiğinde, kamera kayıtlarının üzerinden süre geçmesi nedeniyle silindiğinin belirtildiği, MOBESE görüntülerinin de olmadığının tespit edildiği,

katılanın sahibi olduğu iş yerinde çalışan tanıkların beyanlarının tarafsızlığı konusunda şüphe oluştuğu, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından kasıt bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR