Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9723 K.2023/3492

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli ve 2015/1195 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılana ait evden ziynet eşyaları ve televizyon çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 75. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/25 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 116/1, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 5 ay hapis, 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58.maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada yeterli delil olmadığı ve sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait giriş katta bulunan eve, pencere demirlerini sökmek suretiyle girdiği, evden yaklaşık 7.000,00 TL. değerinde ziynet eşyası ile bir adet televizyon ve bir adet DVD player çaldığı, yatak odasında bulunan kan lekesinden sanığın tespit edildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Sanık aşamalarda, uyuşturucu bağımlısı olması nedeniyle suçu işleyip işlemediğini hatırlamadığını ifade etmiştir. 3. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1069 Esas, 2013/488 karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 75. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/25 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1069 Esas, 2013/488 karar sayılı ilamındaki,