Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9800 K.2023/3742

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sarıgöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.02.2016 tarihli ve 2016/33 Esas No.lu iddianamesi ile katılanın yemek yemek için gittiği pidecide unuttuğu telefonunun sanık tarafından çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/88 esas, 2016/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi sanık hakkında; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana ait cep telefonunu gece vakti saat 00.05 sırasında çalıştığı Pideci... isimli iş yerindeki masanın üzerinden alarak hırsızladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık her ne kadar üzerine atılı suçu işlemediğini ve söz konusu telefonu pidecide çalıştığı tarihten 1-1.5 ay sonra seyyar satıcıdan aldığını savunmuş ise de; sanığın, suç tarihinde katılanın yemek yemek için gittiği iş yerinde çalıştığı, dosya içerisinde mevcut 16.12.2015 tarihli evrak ve sanığın kimlik fotokopisi ile sanığın söz konusu telefonu suç tarihinden yaklaşık onbir gün sonra A.

Ç.'ye sattığı anlaşılmakla sanığın savunmasına itibar edilmemiş, verilen mahkumiyet hükmünde bu yönden bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

05.12.2015 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.12.2015 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince cezasında indirim yapılırken uygulama maddesinin hükmün gerekçesinde yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR