Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9832 K.2023/3765

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.05.2016 tarihli ve 2016/6756 Esas, No.lu iddianamesi ile sanığın, suç tarihinde 23:30 sıralarında şikâyetçinin ikâmet ettiği apartmanın deposunda bulunan bisikletini bulunduğu yerden alarak çıktığı esnada ikâmetine gelen şikâyetçinin sanığı gördüğü ve bir süre devam eden kovalama sonucu sanığı yakaladığı iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 116/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/337 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62, 116/4, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, depo kapısının kilitli olmaması sebebiyle eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna, şikâyetçinin zararının bulunmadığına ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, suç tarihinde gece sayılan saat 23:30 sıralarında şikâyetçinin ikâmet ettiği apartmanın altında bulunan depo bölümüne girdiği, burada bulunan şikâyetçiye ait bisikleti alarak olay yerinden ayrıldığı sırada ikâmetine dönmekte olan şikâyetçinin sanığı gördüğü ve takip etmeye başladığı, kaçan sanığı bir müddet gözden kaybettikten sonra yeniden görerek yakaladığı ve kolluk görevlilerine haber verdiği kabulüyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. 2. Şikâyetçinin aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, 04.05.2016 tarihli Tutanak ve Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.04.05.2016 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı içeriğine göre suç yerinin apartman girişinin içerisinde merdivenlerle inilen bodrum bölümü olması nedeniyle eylemin bina ve eklentisinde işlenen hırsızlık suçu olduğunda duraksama bulunmadığı, şikâyetçinin sanığı kovaladığı esnada bir süre gözden kaybettiğine dair beyanı dikkate alındığında sanığın kesintisiz bir takip sonucu yakalanmasının söz konusu olmadığı münasebetiyle eylemin tamamlanmış olduğu, sanığın şikâyetçinin zararını gidermeye yönelik rızaya dayalı bir iadesi bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama alanının bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz nedenleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR