Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9848 K.2023/3569

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2015 tarih, 2015/449 Esas sayılı iddianamesi ile, sanıkların müştekinin akaryakıt istasyonundan 43,00 TL'lik akaryakıt alıp bedelini ödemeden kaçtıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53, 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır. 2.Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nin temyiz sebebi, aciliyeten dolayı parayı ödemeden ayrıldığına, zararı 30 dakika sonra dayısı aracılığı ile giderdiğine, meblağın düşük olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz sebebi, cüzdanını unuttuğu için ödeme yapamadığına, pompacı ile tartışınca sinirle olay yerinden uzaklaştığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; sanıkların olay günü 17.30 sıralarında müştekinin ortağı olduğu akaryakıt istasyonuna gelerek 43,00 TL değerinde yakıt aldıkları ancak parasını ödemeden kaçtıkları kabul edilmiştir. 2. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, cüzdanını yanına almayı unuttuğunu, diğer sanığın da parasının olmadığını ve bedeli ödeyemeden gittiklerini savunmuştur. 3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, diğer sanığın kredi kartı ile alışveriş yapacağını söylediğini; ancak limitinin yetmediğini, sinirlenip araca binip gittiklerini savunmuştur. 4.Müşteki beyanında; olayı görmediğini ancak olaydan 3-4 ay kadar sonra sanıkların bedeli ödediklerini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların temyiz sebepleri yönünden; sanıkların olay tarihinde araca yakıt alıp parasını ödemeden olay yerinden kaçtıkları kendi savunmaları ile sabit olup; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, Mahkemenin kanaat ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.Ancak;

2. 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümler bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Akaryakıt bedelinin 43,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve müştekinin kovuşturma aşamasındaki "...Olaydan üç dört ay kadar sonra bu kişiler işletmemize gelerek LPG bedelini ödediler. Zararımız yoktur." şeklindeki beyanı karşısında zararın ne zaman giderildiği kesin olarak belirlendikten sonra sanıklar hakkında aynı Kanun'un 168/1 veya 168/2 maddelerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR