Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9983 K.2023/4842

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2014/270 E., 2016/5 K.

SUÇ

Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.05.2014 tarihli ve 2014/26288 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın, şikayetçinin evine, suç tarihinde akşam 20.00 civarında gittiği, zilini çaldığı, şikayetçi kapıyı açtığında, sanığı gördüğü, sanığın içeriye girmek istemesi üzerine, engellemeye çalıştığı, buna rağmen sanığın içeri girerek şikayetçiyi iteklemesi sonucu fortmantoya çarparak yere düşmesine sebep olduğu olayda sanığın eylemi sebebi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 116/4. maddesi gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/270 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, suç işlemediğini, şikayetçinin kendisine iftira attığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar sanık konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlemediğini savunmuş ise de; tanıklar T. K. ve S.Ç.'nin ifadelerine göre, sanığın S. Ç.' in iş yerinin yakılmasıyla ilgili ... isimli kısa bacak lakaplı şahsı tanıdığını bu işin onun tarafından yapılıp yapılmadığını öğrenebileceğini söyleyerek, sanığın şikayetçinin evine bu sebeple gittiğini beyan etmiş olmaları, sanığın da savunmasında şikayetçinin evine gittiğini kabul ettiği,

tarafların beyanlarına göre şikayetçi ve sanığın daha önceden birbirlerini tanımadıkları halde sanığın şikayetçinin evine gitmesinin olağan bir durum olmadığı ve zorla içeriye girerek kısa bacak lakaplı ... isimli kişi ile ilgili bilgi almaya çalıştığı anlaşılmakla sanığın nitelikli konut dokunulmazlığını ihlâli suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunmasında şikayetçinin evine gittiğini ikrar etmiş, şikayetçinin 14.03.2014 tarihli adli raporuna göre, kafasından basit müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı görülmekle, sanığın şikayetçinin evine zorla girdiği anlaşılmıştır. Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58/6.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

...