Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10027 K.2022/18851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’nın, suç tarihinde halen evli olup ayrı yaşadığı eşi olan katılan ... .....

(Balçık)’nın annesi olan diğer katılan ...’ın iş yerine giderek burada bulunan katılan ... ile konuşmak istediği, ancak katılan ...’in sanık ile konuşmak istemeyip iş yeri kapısını kapatmak istemesine karşın sanığın buna engel olup iş yeri kapısını zorla açarak iş yeri içerisine girdikten sonra katılanın boğazını sıktığı ve ardından da katılan ...’in kafasını iş yeri içerisinde bulunan kapıya vurmak suretiyle katılan ...’i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı ve sanığın bu eylemi sonucu katılan ...’ın iş yerinde bulunan mezkûr kapının da zarar gördüğü olayda;

sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine mala zarar verme suçunu işlemeye yönelik kastının bulunmadığı şeklindeki hatalı değerlendirme ile delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

b) “a” bendinde belirtilen bozma nedeni doğrultusunda; hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla sanığın eylemine uyan TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,