Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10501 K.2025/136

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı, lehine olan kanun maddelerinin uygulanmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu; katılan vekilinin temyiz isteminin ise ceza miktarının düşük ve orantısız kaldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği ve bu talebin 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesini de kapsadığı anlaşılmasına rağmen sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi hususunda bir değerlendirme yapılmaması,