Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10557 K.2024/12467

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/173 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak, karar tarihi itibari ile aynı Kanun'un 296/2. maddesine göre temyiz isteminin reddine dair kararlarda temyiz süresinin yedi gün olduğu, anılan değişiklik ile temyiz isteminin reddine dair kararların temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı, 13.10.2021 tarihli ek kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında 21.10.2021 tarihinde kendisine tebliğ edilen kararı 01.11.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin bozma kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında.