Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10794 K.2025/3611

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın hırsızlık kastının olmadığı, suçun manevi unsuru olmadığı, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça konu cep telefonunun olay günü şikâyetçi uyurken alındığına dair iddia üzerine izlenen kamera kayıtları içeriğine göre şikâyetçinin yanına yaklaşan kimsenin bulunmaması karşısında, elde ve üstte taşınırken çalındığına dair bir delil bulunmadığı,

ancak sanığın aşamalardaki savunmasında bina niteliğinde olan AŞTİ otobüs terminali binası içinde yerde bulup alması şeklindeki anlatımı çerçevesinde, suça konu eşya olan cep telefonunun ımeı no, sim kart ve kişisel bilgilerinden sanığın kendisi veya kolluk güçleri tarafından basit bir araştırma, inceleme ile sahibinin belirlenmesi mümkün eşyalardan olması sebebiyle, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacağı,

Tebliğname'de ifade edildiği gibi TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen suça konu olamayacağı kabul edilerek ve TCK'nın 142/2-b ve (2-h) maddelerindeki ceza miktarının aynı olması sebebiyle Tebliğname'nin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.