Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10801 K.2025/7474

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/1292 Esas, 2020/2284 Karar sayılı kararının katılan vekilinin ve sanığın temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/1292 Esas, 2020/2284 Karar sayılı kararı sanık tarafından 23.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz olunmuş ise de; kararda yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması,

süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde atılı suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Hazine ve Maliye Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, Hazine ve Maliye Bakanlığına kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı,