Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10849 K.2024/14215

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli bozma ilâmına uyularak yapılan inceleme neticesinde, Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden aldırılan 16.07.2021 tarihli Uzmanlık Raporunda, olay yerinde bulunan deri eldiven üzerinde "parmak ve avuç izi" ile ilgili olarak inceleme yapıldığı ve eldiven üzerinde herhangi bir iz olmadığının tespit edildiği, ancak dosya içerisindeki 28.10.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunun ekindeki bulgu / delil listesi formunda, bahse konu deri eldivenin parmak uçlarında kan olduğu değerlendirilen lekelerin bulunduğu ve biyolojik inceleme yapılmak üzere muhafaza altına alındığı,

ancak soruşturma aşamasında deri eldiven üzerinde biyolojik- DNA örneği araştırması yapılmadan adlî emanete alındığı, bozmadan sonra da eldiven üzerinde biyolojik inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında, bahse konu siyah renkli deri eldiven ile yine olay yerinde bulunan cep telefonu parçaları üzerinde teşhise ve mukayeseye elverişli DNA örneği bulunup bulunmadığının ilgili kurum marifetiyle araştırılması, mukayeseye elverişli DNA örneği tespiti hâlinde, suça sürüklenen çocuktan aldırılacak kan örneği ile karşılaştırmasının yapılması,

yapılacak inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,