Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10936 K.2025/7666

I-Sanık hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, alkol ve uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçlarından verilen 19.11.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/2267 Esas, 2020/1172 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, alkol ve uyuşturucu madde etkisi altındayken araç kullanma suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/2267 Esas, 2020/1172 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, polislere hakaret etmediğine, zararı karşıladığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ''ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlü koşullu salıverilmez.'' hükmü uyarınca hakkında 2. kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına mahkemesince karar verilmeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarih, 2019/2267 Esas ve 2020/1172 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümden “...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısmın çıkartılmasına,