Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11019 K.2025/6290

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafinin, suçun vasfında hataya düşüldüğüne, ceza verilecek ise TCK'nın 158/1-f maddesine göre ceza verilmesi gerektiğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin, sanığın eyleminin atılı suçu bilmeden banka hesabını kullandırmaktan ibaret olduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanık ... ve müdafiinin, eksik inceleme ile hüküm verildiğine, sanığın eyleminin suç işlendiğini bilmeden banka hesabını kullandırmak olduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına,

atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;