Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11007 K.2022/21236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme, nitelikli kasten yaralama ve kasten yaralama suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik şikayetçiler ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu için şahsa bağlı şikayet hakkı kendisine ait olan mağdur ...’nın 12/11/2015 tarihli duruşmada, mağdur ...’nin ise 25/06/2015 tarihli duruşmada şikayetçi olduklarını, ancak davaya katılmak istemediklerini beyan ederek 5271 sayılı CMK’ nın 237. ve 238. maddeleri gereğince katılan sıfatını almamaları karşısında, mağdurlar vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile müdafii, sanık ...’nın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Şikayetçi ... hakkında düzenlenen adli raporda “sol kaş üzerinde 1 cm cilt kesisi mevcut” olduğunun belirtilmesi, sanık ...'nın soruşturma aşamasında alınan 04/12/2014 tarihli ifadesinde "... bıçaklama olayından sonra masadaki arkadaşlar ve kardeşim ile bu şahsı darp ederken tencere ile vurmuşumdur.” şeklinde belirtmesi ve şikayetçi ...'nın da 06/01/2015 tarihli beyanında “ o sırada bu kişilerden biri mutfaktaki tencerenin kapağı ile kafama vurdu sonra da tencere ile vurdu” şeklindeki beyanı ve yine 12/11/2015 tarihli duruşmada alınan beyanında "sanık ... tencere ile kafama vurdu" şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde;

sanıkların şikayetçiyi iştirak halinde işlediği kasten yaralama suçunda 5237 sayılı TCK’nın 6/1-f, maddesi uyarınca silahtan sayılan tencere ile yaraladıkları olayda, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, III-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Şikayetçi ... hakkında düzenlenen adli raporda “sol kaş üzerinde 1 cm cilt kesisi mevcut” olduğunun belirtilmesi, sanık ...'nın soruşturma aşamasında alınan 04/12/2014 tarihli ifadesinde "... bıçaklama olayından sonra masadaki arkadaşlar ve kardeşim ile bu şahsı darp ederken tencere ile vurmuşumdur.” şeklinde belirtmesi ve şikayetçi ...'nın da 06/01/2015 tarihli beyanında “ o sırada bu kişilerden biri mutfaktaki tencerenin kapağı ile kafama vurdu sonra da tencere ile vurdu” şeklindeki beyanı ve yine 12/11/2015 tarihli duruşmada alınan beyanında "sanık ... tencere ile kafama vurdu" şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde;

sanıkların şikayetçiyi iştirak halinde işlediği kasten yaralama suçunda 5237 sayılı TCK’nın 6/1-f, maddesi uyarınca silahtan sayılan tencere ile yaraladıkları olayda, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...’in tekerrüre esas alınan ... 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/02/2014 tarih, 2014/54 Esas, 2014/125 Karar sayılı mahkumiyetinin TCK’nın 191/1. maddesinde yazılı “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu,

bu suçun bakımından ise hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, yapılacak uyarlama sonucunda "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörüldüğü, UYAP üzerinden yapılan incelemede; mahkemece de dosyanın kanun yararına bozma yoluna gidileceğinden bahisle 06/02/2018 tarihli ek karar ile infaz duruma kararı verildiği,

güncel adli sicil kaydı incelendiğinde de bu ilamın kayıtlarda yer almadığı dikkate alınarak, bahse konu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarih, 2011/29 Esas, 2011/245 Karar sayılı ilamında kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile müdafii, sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarih, 2011/29 Esas, 2011/245 Karar sayılı ilamında kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile müdafii, sanık ...’nın temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında, iddianamede şikayetçi ...e yönelik eylemde, TCK'nın 86/1 ve 87/3. maddelerinin uygulanması talep edildiği ve sanıklara TCK’nın 87/1-d maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanındığı ancak iddianamede talep edilmediği halde sanıklar hakkında hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ...’in tekerrüre esas alınan ... 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/02/2014 tarih, 2014/54 Esas, 2014/125 Karar sayılı mahkumiyetinin TCK’nın 191/1. maddesinde yazılı “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu,

bu suçun bakımından ise hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, yapılacak uyarlama sonucunda "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörüldüğü, UYAP üzerinden yapılan incelemede; mahkemece de dosyanın kanun yararına bozma yoluna gidileceğinden bahisle 06/02/2018 tarihli ek karar ile infaz duruma kararı verildiği,

güncel adli sicil kaydı incelendiğinde de bu ilamın kayıtlarda yer almadığı dikkate alınarak, bahse konu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarih, 2011/29 Esas, 2011/245 Karar sayılı ilamında kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinde zorunluluk bulunması,