Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11302 K.2025/8309

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, atılı suçu kabul etmediğine, motoru çalmadığına, teyp karşılığında aldığına, tanıklarının da bu durumu doğruladığına, beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2016/116 Esas, 2017/245 Karar sayılı ilâmının, temyize konu suç tarihinden sonra 29.04.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilâmın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği,

ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan nitelikli hırsızlık suçundan verilen 9 ay hapis cezasını içeren ve 20.01.2015 tarihinde kesinleşen Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli ve 2014/754 Esas, 2014/529 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas mahiyette olduğu ve bu ilâmda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı nazara alınarak, anılan ilâmın ikinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli ve 2014/754 Esas, 2014/529 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına,

anılan ilâmda da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesine,