Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11364 K.2022/20317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmesi gerektiği yönünde görüş belirtilmiş ise de; sanık hakkında 02/07/2013 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 17/11/2015 tarihli karar ile sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmünün verildiği, Dairemizin bozma ilamı üzerine de sanık hakkında 2.kez 14/10/2021 tarihinde mahkumiyet hükmünün verildiği anlaşılmakla;

sanık hakkında gerek mahkumiyet hükümlerinin verildiği 17/11/2015 ve 14/10/2021 tarihleri arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, gerekse suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki düşme yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.