Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11724 K.2022/20777

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 27/09/2006 tarihli iddianame ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Foça(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/01/2007 tarihli, 2006/297 Esas ve 2007/4 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK’nın 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasının ve aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, dosyanın aleyhe temyiz olmaksızın yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine,

mahkumiyet hükmünün Dairemizin 11/02/2008 tarih ve 2007/17338 E. ve 2008/2165 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Dairemizin 11/02/2008 tarih ve 2007/17338 E. ve 2008/2165 K. sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASI ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı verilen Foça(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/01/2007 tarihli, 2006/297 Esas ve 2007/4 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrür hükümleri bakımından DÜZELTİLEREK ONANMASINA yönelik 21/10/2022 gün, KD - 2022/111377 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin,

6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın sanık hakkındaki Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/07/2005 tarihinde kesinleşen 08/06/2005 tarihli ve 2004/933 E. - 2005/333 K. sayılı kararına konu TCK'nın 142/1-e, TCK 143 maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken, tekerrür şartları taşımayan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/07/2005 tarih,

2001/1552 E. - 2005/767 K. sayılı ilamı ile hükmedilen erteli 8 ay 5 gün hapis cezasının esas alınması nedeniyle Dairemizin bahse konu düzeltilerek onama kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi mahkumiyet hükmündeki tekerrür bakımından yapılan hatalı uygulamanın düzeltilmesi yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE ve Dairemizin 11/02/2008 tarih ve 2007/17338 E. ve 2008/2165 K. sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/07/2005 tarih, 2001/1552 E. - 2005/767 K. sayılı kararına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı; ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/07/2005 tarihinde kesinleşen 08/06/2005 tarihli ve 2004/933 E. - 2005/333 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, " Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.07.2005 tarihinde kesinleşen 08.06.2005 tarihli ve 2004/933 E. - 2005/333 K. Sayılı 2 yıl 6 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,