Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/11882 K.2025/5784

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, hakkında soyut beyanlardan başka delil olmadığına, atılı suç bakımından şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine ve haksız yere ceza aldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2018 tarihli ve 2018/7 Esas, 2018/566 Karar sayılı ilâmı ile 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezasının yanı sıra 500,00 TL adli para cezasına da hükmedildiği hâlde, yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 6 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,